Schron był podstawowym budynkiem ochronnym każdej fortyfikacji. Powszechnie zwane bunkrami, budynki o zakrytej konstrukcji przeznaczone były do prowadzenia ognia, obserwacji, ochrony sprzętu bojowego, żołnierzy czy cywilów. Schrony były budowane zazwyczaj z żelbetu, w razie potrzeby wzmacniane zbrojeniem, cegłami lub kamieniami.